wieża widokowa w Czarnorzekach

wieża widokowa w Czarnorzekach

 

WIEŻA WIDOKOWA W CZARNORZEKACH została wybudowana całkiem niedawno. Długo nie mogłam zlokalizować, gdzie się znajduje, bo na starszych mapach jej po prostu jeszcze nie ma, a opisy w internecie były dość enigmatyczne 😉. Udało mi się jednak ją w końcu namierzyć dzięki aplikacji mapy.cz i zaplanować taką wycieczkę po Pogórzu Strzyżowskim, żeby na nią wejść.
➡️#Wieża, jak widzicie, jest mocno zabudowana, więc nie powoduje aż takiego stresu jak te wszystkie ażurowe wieże 😉. 
na wieży widokowej w Czarnorzekach


 
schody prowadzące na wieżę

➡️Na półpiętrze jest sala, w której obecnie jest wystawa fotografii z terenu czarnorzecko-strzyżowskiego parku krajobrazowego.
➡️Nam się nie udało trafić na dobrą widoczność, #krajobraz był mocno zamglony. Ale przy lepszej przejrzystości powietrza na pewno są tu piękne #widoki!
➡️Minus zabudowanej wieży jest taki, że dziecko musi być na rękach, żeby cokolwiek zobaczyć, bo na górze są wysokie murki.
➡️Pod wieżą, pod dachem są stoły z ławkami, a więc miejsce na #piknik. Jest też toi-toi.


 
➡️#Parking jest wprawdzie przy samej wieży, ale ja proponuję zostawić auto pod kościołem w Czarnorzekach i zrobić sobie spacer przez las. Lasem jest poprowadzona trasa do narciarstwa biegowego, a więc droga jest szeroka i nie ma dużych wzniesień. Jest zaznaczona jako ścieżka w aplikacji mapy.cz. Po drodze strumyk i inne leśne atrakcje, warto! Jedynie na koniec trzeba kawałek podejść asfaltem (od wyciągu narciarskiego).
➡️Jeśli szukasz niedługiej wycieczki po okolicy to polecam tu wstąpić!
💬Znasz to miejsce? Podobało Ci się? Daj znać w komentarzu 😊


Popularne posty z tego bloga

Moja droga do siebie

Obraz
Od zawsze fascynował mnie człowiek. To, jak działa, jak się zachowuje. Odkąd nauczyłam się czytać – a było to bardzo wcześnie, bo moja mama odkryła, że potrafię czytać, kiedy miałam 2,5 roku – pochłaniałam ogromne ilości książek. Pamiętam, że w szkolnej bibliotece przeczytałam wszystko dostosowane do mojego wieku, i potem stałam się stałą bywalczynią biblioteki miejskiej. Głównie czytałam powieści – obyczajowe, przygodowe – bo dzięki temu mogłam przeżywać przygody, uczyć się perspektywy drugiego człowieka, wejść w czyjeś życie i je poznać od środka. Mogłam się uczyć, jak reagować w różnych sytuacjach, i korzystać z tej wiedzy później w realnym życiu. Mogłam też zawierać prawdziwe przyjaźnie, marzyć o poznawaniu bratniej duszy i wieść bogate uczuciowo życie. Po równo z książkami, które pomagały mi zbliżać się do rozumienia człowieka, kochałam naturę. Dorastałam w małym miasteczku na Podkarpaciu i naturę miałam na wyciągnięcie ręki, a mówiąc ściślej – w zasięgu codziennego spaceru. Snu...
Czytaj dalej »

Korbania - Bieszczady z dzieckiem

Obraz
  Korbania to jeden z moich ulubionych szczytów w Bieszczadach. Chodziliśmy tam w czasach, kiedy nie było jeszcze wieży widokowej, z której można podziwiać i jezioro solińskie, i wysokie Bieszczady, i kiedy jeszcze nie było tam wytyczonego szlaku z Łopienki. Raz nawet udało mi się odwiedzić szczyt nocą. Dotarliśmy przed zmierzchem i czekaliśmy na wieży, aż zapadnie zmrok, żeby oglądać gwiazdy. Cóż, akurat tej nocy księżyc wyjątkowo mocno świecił, i pokrzyżował nam plany. Pamiętam za to niesamowite uczucie, kiedy patrzyłam przed siebie, i widziałam... tylko ciemność. Światła cywilizacji widać było jedynie z okolic Polańczyka. Poza tym: bezkres czarnych lasów. Czasy się jednak zmieniły, i teraz wędrujemy po górach razem z córą. Na Korbani byliśmy razem już wielokrotnie. Znamy podejście od Łopienki, od Terki i od Bukowca.  widok z wieży na wieży widokowej     Na szczycie czeka wspomniana już wieża widokowa, nie lada gratka dla małych i dużych, ławeczki z zadaszeni...
Czytaj dalej »

las w mieście: rezerwat przyrody Lisia Góra

Obraz
    Nie trzeba wyjeżdżać z miasta, żeby iść do lasu! Ja o tym miejscu dowiedziałam się dopiero, kiedy ogłoszono początek obostrzeń związanych z pandemią. Szukałam wtedy miejsc, w których można było ukryć się przed ludźmi. I okazało się, że tak blisko domu mamy rezerwat !   Od tego czasu często tam wpadamy zobaczyć, jakie nowe grzyby urosły, zrobić piknik wśród drzew, posłuchać śpiewu ptaków, wyregulować emocje i odpocząć. Z ulgą weszłam dzisiaj między drzewa po wczorajszych miejskich atrakcjach. Las działa naprawdę cuda, a łatwo o tym zapomnieć w codziennej krzątaninie... Możesz zaparkować samochód przy WSK i wejść do lasu od drogi asfaltowej (ul. Leśna). Komunikacja miejska: przystanek przy zaporze i spacer bulwarami. Po rezerwacie przejedziesz wózkiem, ale bądź przygotowana/y na przeszkody typu zwalone drzewa. W rezerwacie jest wyznaczona ścieżka przyrodniczo-edukacyjna.   A po spacerze po lesie można poszaleć na placach zabaw u podnóża Lisiej Góry, nad Wisłokiem...
Czytaj dalej »